دل داده ي غزل و پاييزم، عاشق باران و جنگل 

آرامشم كتاب و اُنسم خلوت.گاهي براي دل مي سرايم و گاهي براي دوست مي نويسم. چشمه ي اميدم پوري ست كه قامتم را راست نگاه داشته در عصر غصه و غم. روز ها دل به دريا داده ام و شب ها چشم به آسمان دوخته ام.

انگاره‌ام آزادي و برابري ،راستي و صداقت است براي همه مهرم بسان خورشيد كه تفاوتي قائل نمي شود براي احدي. خدايم خداي يكتاست و  چشمانم همه مست است به نگاه او.